Tochtgenotentocht Puyenbroeck

Het was een mooie zomer-zondag-ochtend 17 juni, toen we met vijftien wandelaars klaarstonden aan de ingang van het provinciaal domein Puyenbroeck te Wachtebeke.
Rik en Riet hadden voor een koffie én een koek gezorgd. Kurt was mee-drager van dienst.

We vertrokken (met nog een appeltje voor de dorst) voor de ‘Heemkundige Wandeling’ die ons via bewegwijzerde paadjes aan het Molenmuseum bracht. Beslist de moeite om er wat extra tijd voor uit te trekken!
Het Provinciaal Molenmuseum heet Mola (Latijn voor molen). De permanente tentoonstelling benadert het onderwerp 'molen' vanuit de technische en de historische hoek. Ook de actuele windturbines en waterkrachtcentrales komen er aan bod.
Naast het museumluik wil Mola informeren over het molenpatrimonium in Oost-Vlaanderen en over het Oost-Vlaams provinciaal molenbeleid.
Langs smalle wandelpaadjes (met af en toe een plasje water waar Rik ons had beloofd om ons over te tillen!) bereikten we het 22 hectare grote dierenpark van het domein. Dit werd de nieuwe thuis van een uitgebreide verzameling oude rassen van boerderijdieren zoals onze grootouders die nog gekend hebben. Deze dierenrassen werden de voorbije generaties verdrongen door meer productieve soorten en dreigden daardoor helemaal uit ons erfgoed te verdwijnen. Het levend erfgoedpark van Puyenbroeck wil deze oude boerderijdieren bewaren voor het nageslacht en ze in de belangstelling brengen van het brede publiek.
Daar werden we alweer verrast, deze keer met een fris drankje.
Ondertussen gingen de gesprekken toch ook weer over de hectische weken met onze zoon, de problemen met ons moeder, de moeilijke dagen met onze man, onze dochter die het weer helemaal niet meer ziet zitten,…iedereen kon weer even ‘uitblazen’ en zijn of haar verhaal kwijt.
Rond het middaguur konden we terecht in ‘De Bliek en de Snoek’, het horecacomplex gelegen aan de roeivijver met een cafetaria, selfservicerestaurant, een luxerestaurant, een feestzaal en vergaderinfrastructuur. Voor ons was er gereserveerd en stonden de tafels klaar in de veranda van het selfservicerestaurant.
Met z’n allen gingen we na het middagmaal nog op het terras zitten en werd er nog verder nagepraat. Met enkele leden van ‘Altis’, zelfhulpgroep voor mensen met depressie, wisselden we nog van gedachten over eventuele samenwerking voor bepaalde activiteiten.
De laatsten gingen pas naar huis rond 17 uur, het was alweer een deugddoende ‘tochtgenotentocht’!

Waas en Dender, 17/06/07