Na een korte voorstelling door Joris van Similes en een woordje van welkom, waarin hij ook verwees naar het drama van Dendermonde, wat een gevoelige materie is voor alle mee-betrokkenen en om dat gebeuren in de juiste context te kunnen plaatsen en terug een beetje evenwicht te brengen, kondigde hij onze gastspreker aan voor deze avond :
Prof. Em. Dr. Paul Igodt, psychiater, systeem- en familietherapeut, jarenlang werkzaam als Diensthoofd Psychiatrie KU Leuven en voorzitter van de Federatie van Vlaamse Simileskringen.

Met het verschrikkelijke drama van Dendermonde in het achterhoofd heeft men na honderden vragen en reacties, veel emotie, even nood aan rust om hierop een antwoord te kunnen geven.

Dr. Paul Igodt repliceerde op de vraag : "Eens psychisch ziek, altijd psychisch ziek ?" dat hierop een heel genuanceerd antwoord gegeven moet worden.

Hij haalde verschillende psychische ziekten aan waaronder :
Psychose, schizofrenie, bi-polaire stoornis, depressies, persoonlijkheidsstoornissen, anti-sociale persoonlijkheidsstoornissen, borderline, afhankelijkheidsproblematiek waaronder alcohol- en drugsverslaving, eetstoornissen, autisme, HDHD ... telkens met verwijzing naar de gradaties van deze aandoeningen en dat permanente behandeling desgevallend een absolute voorwaarde is om een redelijk normaal leven te kunnen leiden.

Zo vermeldt hij dat een psychose niet altijd blijvend is of veelvuldig herval betekent. Elke psychose wijst ook niet altijd op schizofrenie. Sommige vormen van psychose zijn soms ook te genezen. Hier geldt dus zeker ook de gedachte dat men
moet differentiëren.

Dat is evenzeer het geval voor schizofrenie.
2 op de 100 mensen worden geconfronteerd met deze aandoening.
Hier wordt de zogezegde regel van 3 toegepast, dwz. :
20 tot 30 % kunnen worden genezen en/of evolueren redelijk goed,
30 % blijven in het midden - niet slecht/maar ook niet goed,
30 % evolueren niet goed en moeten continue zorg blijven hebben.

Ook bv. bij borderline zijn de prognoses niet zo slecht, mits goede psychotherapie.
Obsessief compulsieve stoornissen zijn beter te behandelen dan schizofrenie.

De meeste aandoeningen zijn goed te behandelen mits aangepaste, juiste medicatie en ondersteunende psychotherapie.
Goed te behandelen zijn ook alle aandoeningen ivm. angst, waaronder post-traumatische stress-stoornis, alsook acute stress-stoornis (bv. drama Dendermonde), waarbij vroege opvang belangrijk is, mensen moeten kunnen vertellen, emoties lossen.

Wat besluit Dr. Paul Igodt.
- Men heeft te weinig oog voor protectieve en goede factoren, er moet meer
aandacht gaan naar beschermende, positieve factoren.
- Door alleen naar de ziekte te kijken, ziet men het goede niet meer.
- Genetische factoren spelen ook een rol.

Wat met de kwaliteit van de behandeling ?
- Men schiet tekort ivm. preventie (maatschappelijk-politiek probleem).
- Vroegtijdige opsporing - vroegtijdige detectie, aandachtig zijn voor vroegtijdige signalen bv. bij kinderen attent zijn voor eigenaardig gedrag, veranderend gedrag, ook lichamelijke ongemakken (oa. hoofdpijn, buikpijn, verkrampte darmen). Soms verlopen er 5 à 6 jaren tussen kleine tekenen en het uitbreken van de ziekte.
Als men moet opgenomen worden in de psychiatrie is het reeds te laat.
Als men toch in crisismomenten terecht komt : niet panikeren, kalm en rustig blijven, andere attitude aannemen, deskundige opvolging.
- Rehabilitatie : gaan kijken naar positieve factoren, optimaliseren, werk maken van wat er nog kan oa. ATB.
- Vermaatschappelijking van zorg - reclasseren in gepaste settings - stigma wegwerken.
Hier is veel personeel voor nodig.
Er is zeker ook sociale steun nodig : familie, netwerk ..... ook positieve opportuniteiten benutten.

Dr. Paul Igodt schrikt er ook niet voor terug om te zeggen dat psychiatrische ziekenhuizen eigenlijk niet zouden mogen bestaan - het is inderdaad zo gegroeid - er mag geen getto-vorming zijn.
Hij vergelijkt ook met een "gewoon" ziekenhuis. Iemand met een hartinfarct wordt geholpen door de MUG. Waarom kan er geen MUG zijn voor zware, accute crisissituaties ivm. een psychische ziekte ? Waarom wel voor somatische aandoeningen en niet voor psychische aandoeningen ? Waarom worden alle psychiatrische ziekenhuizen niet geïntegreerd in gewone ziekenhuizen ?

Belangrijk : info verstrekken, ook in het onderwijs : info/opleiding aan onderwijzend personeel (leren erkennen en herkennen van psychische problemen door oa. gedragsveranderingen- vroegtijdige detectie !)
Info aan leerlingen : krijgen sexuele voorlichting, voorlichting ivm. drugs en alcohol - waarom geen info ivm. psychische aandoeningen ?
Besluit : nood aan grondig informeren.

Na de uiteenzetting was er tijd voor repliek. Het publiek kreeg genoeg ruimte en het woord voor vraagstelling.
Het was voor iedereen duidelijk dat Prof. Dr. Paul Igodt zeer sterk begaan is met het lot van families en hij de man is die zich nog dagelijks inzet om zijn visie bij zoveel mogelijk mensen kenbaar te maken in de hoop dat er in de toekomst daadwerkelijke veranderingen in de goede richting zouden gebeuren.

Hiervoor in naam van allen hartelijk dank aan Prof. Dr. Paul Igodt.