MOEILIJK EVENWICHT TUSSEN ONZE DRAAGKRACHT EN DRAAGLAST ALS OUDER
 
Startpagina - overzicht archief - MOEILIJK EVENWICHT TUSSEN ONZE DRAAGKRACHT EN DRAAGLAST ALS OUDER- Getuigenis van Godelieve.


EERSTE GESPREKSAVOND 19 JANUARI 2009
MOEILIJK EVENWICHT TUSSEN ONZE DRAAGKRACHT EN DRAAGLAST ALS OUDER
Getuigenis van Godelieve.

Het was even wennen ... de eerste bijeenkomst van het komende werkjaar vond niet plaats in PC. St.-Hiëronymus maar in het APZ Sint-Lucia, waarbij we wat weg-wijs werden gemaakt door dhr. Marcel De Witte, PR-verantwoordelijke, waarvoor onze dank.

Dat zorgen voor een psychisch ziek familielid zeker geen evidentie is, heeft Godelieve hier heel bescheiden komen getuigen.
De moeilijke weg om tot een oplossing te komen en jezelf overeind te houden, vraagt heel veel geduld, moed, opoffering, alsook het verwerken van de vele tegenslagen, terugval en desillusies.
Heel sereen vertelde zij hoe haar zoon de diagnose van schizofrenie kreeg, hoe hij verslaafd was een alcohol en cannabis.
De martelgang van collocaties, ontsnappingspogingen, psychotische periodes, weigering van medicatie, isolement, gebrek aan ziekte-inzicht, hoe zij schaamte, angst en schuldgevoelens had, tegen niemand iets durfde te zeggen.
Velen onder ons zullen al deze ervaringen in meer of mindere mate ook al zelf aan den lijve ondervonden hebben.
Tot de sociale dienst haar naar Similes verwees en ze het gevoel kreeg er niet meer alleen voor te staan.

Na vele malen van vallen en opstaan, gaat het nu relatief goed met haar zoon - woont nu in studio met begeleiding - hij heeft een poes, die hij beschouwt als een kameraad die geen kritiek geeft.
Hij heeft ook een vriendin die hem steunt. Is ook toegankelijker geworden tov. broer en zus.

Hoe zij tot dit resultaat is kunnen komen ?
  • Godelieve beschouwt haar zoon als een volwassen mens.
  • Hij heeft andere kwaliteiten: zij benadrukt zijn gezonde kanten.
  • Godelieve stelt grenzen
  • Godelieve durft aan de alarmbel te trekken tov. hulpverlening : praten op voet van gelijkheid.
  • Contact met hulpverlening is gebaseerd op samenwerking : niet alleen slechte dingen melden - geeft zoon terug meer zelfwaarde.
  • Hoe zelfstandiger haar zoon is, hoe geruster moeder is.
  • Zich hoeden voor overbescherming.
  • Is opdracht voor gans haar leven.
Waar heeft Godelieve de kracht gevonden om vol te houden ?
  • Bij Similes : heeft zich opgetrokken aan verhalen van anderen.
  • Mensen die naar haar luisterden en haar aux sérieux namen.
  • Zoon blijft mijn zoon : hem heel graag zien.
  • Waardeschaal veranderen : ideaal van "geslaagd in het leven", schoon gezin, toffe job ... zoon heeft dat niet - hij heeft andere waardevolle eigenschappen en kwaliteiten ...
  • Godelieve heeft de indruk dat zoon toch gelukkig is.

Na een korte pauze was er mogelijkheid tot interactie door het publiek, waar dankbaar gebruik is van gemaakt.
De tevreden gezichten na het afsluiten was voor ons de bevestiging dat iedereen het getuigenis van deze moedige vrouw heel erg had geappreciëerd en hen ook een hart onder de riem had gestoken.

DANKJEWEL GODELIEVE !


Yolanda.

    terug naar boven: klik hier
  Bijgewerkt :12 januari 2009