Na de gebruikelijke verwelkoming door Joris, begon Dr. De Wachter zijn lezing met de mededeling dat het deze avond niet zou gaan over de aandoening “borderline” op zich en ook niet over de daarmee gepaard gaande behandeling.

Het doel van deze avond was het volgende :

Psychiatrie is van ons allemaal. Maar weten we dat wel ? En willen we het weten ? Onze manier van (samen)leven, is vol kenmerken die we ook bij bordeline-patiënten terugvinden : snel, wisselvallig, en oppervlakkig, op de emotionele roetsjbaan met steile hellingen en vaak diepe dalen.
Zijn we dan allemaal psychisch ziek of zijn we allemaal patiënten ?
Of is psychisch ziek zijn niet precies iets wat we allemaal in ons dragen zonder te beseffen, zonder het te willen beseffen ?

m.a.w. Diagnostische beschouwingen van onze maatschappij. De maatschappij is een
spiegel van de tijd met voor-en nadelen. De psychiatrie is de spiegel van de wereld waarin wij leven.

Dr. Dirk De Wachter haalde zijn inspiratie uit de literatuur van oa. het werk van Michel Houellebecq en “Het aapje dat geluk pakt”, 2005 van Arnon Grunberg.

De 9 criteria :
1) Verlatingsangst.
2) Instabiele en intense relaties.
3) Onaangepaste agressiebeheersing/zinloze agressie.
4) Identiteitsstoornissen.
5) Affectlabiliteit oa. “kick-cultuur” / bitterheid.
6) Impulsiviteit.
7) Voorbijgaande, stress-gebonden paranoïde/ dissociatiesymptomen.
8) Automutulatie/ Suicidaliteit.
9) Zinloosheid/ Leegte / Essentie van de postmoderne samenleving.

Oplossing ligt in DE TWIJFEL : het samen twijfelen/samen denken.

Dr. De Wachter rondde af met de voorlezing van een fragment uit ‘De kleine goedheid” van Levinas, zijn stokpaardje.

Met een afgeladen zaaltje van +/-80 personen was deze avond zeker geslaagd.
Na de lezing was er nog mogelijkheid om na te praten in de cafetaria waar gretig werd op ingegaan.

Yolanda